شناسایی آسیب‌های سطوح بتنی-قسمت چهارم (1400/06/29)

شناسایی آسیب‌های سطوح بتنی-قسمت چهارم

فرسایش سطوح بتنی

فرسایش ناشی از سایش منجر به فرسوده شدن سطوح بتنی می‌شود. این امر در اثر سایش و حرکت دوار سنگدانه‌ها و سنگ‌ریزه ها در سطوح بتنی کانال‌های سرریز یا حوضچه‌های ساکن رخ میدهد.

فرسودگی‌های جزئی ناشی از سایش ممکن است مشکلی ایجاد نکند اما نوع شدید آن می تواند یکپارچگی المان بتنی را به خطر بیندازد. یک مهندس حرفه‌ای مسئول، در صورت تشدید این نوع فرسایش، جهت تعمیرآن می‌بایست نسبت به تهیه و آماده‌سازی برنامه و مشخصات فنی لازم اقدام نماید.

فرسایش ناشی از پدیده‎‌ی کاویتاسیون یا حفره‌زایی منتج به ایجاد سطوح بتنی زبر و حفره دار می‌شود.کاویتاسیون فرآیندی است که طی آن، وجود نامنظمی در مسیر جریان باعث ایجاد ناحیه فشار منفی شده و ایجاد جریان متلاطم و انرژی ضربه‌ای سطوح بتنی را تخریب میکند. این پدیده معمولا در سرریز سدهای بتنی رخ می‌دهد.

 

تورق و قلوه کن شدن

تورق در واقع به معنای جدا شدن تکه‌های بزرگ از یک المان بتنی است که معمولاً در اثر ضربه ناگهانی ناشی از افتادن چیزی یا فشار بیش از حد بر روی سطح بتن ایجاد می شود.تورق در ابعاد کوچکتر همان قلوه کن شدن است.قلوه کن شدن هنگامی ایجاد می شود که آب موجود در ذرات اشباع درشت دانه واقع در نزدیک سطح بتن پس از یخ زدن منبسط شده و از قسمت فوقانی  سنگدانه و ملات اطراف خارج شود تا یک فرورفتگی مخروطی کم عمق را ایجاد کند. معمولا این قلوه کن شدن‌ها مشکل سازه‌ای ایجاد نمی‌کند ولی در صورتی در ابعاد بزرگتری ایجاد شود نیاز به ترمیم می‌باشد.

 

بازرسی و نظارت منظم جهت

شناسایی مسائل و مشکلات مصالح بتنی اقدام ضروری است. سازه‌های بتنی باید حداقل یکبار در سال و همچنین پس از هر رویداد جوی مهم مورد بازرسی قرار گیرند.در سازه‌های مهم لازم است که گزارشات مربوط به ابعاد و وسعت خرابی سطوح بتنی شامل پوسته پوسته شدن ، تجزیه شدن ، شوره زدن ، حفره حفره شدن، فرسایش ، تورق ، قلوه کن شدن و نیزطول و عرض ترک‌های ناشی ازاین عوامل به دقت ثبت و مکتوب شود.

ترک های سازه ای باید مکرر کنترل شوند و اگر تهدیدی برای مقاوت سازه بتنی یا سد می باشند ، ترمیم شوند.هرگونه تغییرات فوری در وضعیت خرابی‌ها ممکن است نشان دهنده یک مشکل بسیار جدی باشد و باید بلافاصله اقدامات لازم بکار گرفته شود.

تورق و قلوه کن شدن