چگونه بتن ساخته می شود؟(پارت 2) (1400/05/12)

چگونه بتن ساخته می شود؟(پارت 2)

سایر مواد تشکیل دهنده

برای آب مخلوط کننده بتن بطور معمول هر آب طبیعی که قابل آشامیدنی باشد و طعم و بوی خاصی نداشته باشد را می تواند  مورد استفاده قرار داد. مخلوط کردن  بیش از حد ناخالصی در آب  نه تنها بر زمان گیرش و مقاومت بتن  ممکن است تأثیر بگذارد، بلکه حتی باعث شوره زدن بتن ، رنگ آمیزی بتن ، خوردگی آرماتور ، عدم تعادل حجم و کاهش دوام بتن شود. مشخصات مخلوط بتن معمولاً محدودیت هایی برای کلریدها ، سولفات ها ، قلیاها و مواد جامد برای مخلوط کردن آب ایجاد می کند در غیر این صورت باید آزمایشاتی برای تعیین تأثیر ناخالصی بر بتن نهایی صورت بگیرد.

هرچه  آب آشامیدنی برای مخلوط کردن بتن مناسبتر باشد، سنگدانه ها با دقت بیشتری انتخاب می شوند. سنگدانه ها 60 تا 75 درصد از کل حجم بتن را شامل می شوند. نوع و اندازه سنگدانه مورد استفاده در ساخت بتن  بستگی به ضخامت و هدف محصول نهایی بتنی دارد. بخشهای نسبتاً کم قطر ساختمان نیاز به سنگدانه های کوچک درشت دارد ، در صورتی که در سدهای بزرگ از سنگدانه هایی به قطر 6 اینچ استفاده میشود.

برای استفاده موثر از خمیر، درجه بندی مداوم اندازه ذرات بتنی مناسب می باشد. علاوه بر این ، سنگدانه ها مورد استفاده در ساخت بتن باید تمیز و عاری از هرگونه ماده ای باشند که ممکن است بر کیفیت بتن تأثیر بگذارد.

شروع مرحله آب رسانی

بلافاصله پس از ترکیب (سنگدانه ها ، آب و سیمان) ، مخلوط شروع به سفت شدن می کند. همه سیمانهای پرتلند سیمانهای هیدرولیکی هستند که از طریق واکنش شیمیایی با هیدراتاسیون آب منسجم و سفت می شوند. در طول این واکنش ، یک گره در سطح هر ذره سیمان تشکیل می شود. گره رشد می کند و گسترش می یابد تا زمانی که با گره های دیگر ذرات سیمان پیوند پیدا کند یا به سنگدانه های مجاور بچسبد. پس از آنکه بتن کاملاً مخلوط شد و به حالت  قابل اجرا در آمد، قبل از سفت شدن کامل باید به صورت  قالبی شکل  قرار گیرد. در این مرحله بتن را در قالب هایی فشرده کرده تا عیب های احتمالی مانند لانه های زنبوری و حفره های هوا را از بین ببرند.

بعد از قالب گیری نیاز است که بتن رطوبت لایه سطحی خود را از دست بدهد تا برای دال های بتنی(اسلب ها) مناسب باشد. در این هنگام  از یک چوب یا فلز دستی برای صاف کردن بتن استفاده می شود.

صاف کردن بتن بافت نسبتاً یکنواخت اما کمی ناهموار تولید می کند که مقاومت خوبی در برابر لغزش دارد و اغلب به عنوان پایان نهایی کار برای دال های بتنی بیرونی مورد استفاده قرار می گیرد در صورت نیاز از ماله فولادی برای بتن  با سطحی  صاف ، سخت و متراکم استفاده میشود.

پختن و عمل آمدن بتن  پس از سخت شدن سطوح بیرونی آن برای بالا بردن مقاومت بتن در برابر خوردگی آغاز می شود. در این مرحله با سفت و مقاوم شدن بتن ، عمل هیدراتاسیون سیمان تداوم پیدا کرده تا بتن به استحکام کافی برسد. با پاشیدن مه آب روی سطوح بتن و یا با استفاده از پارچه هایی که رطوبت را حفظ می کنند مانند روکش های پنبه ای عمل پخت بتن انجام می شوند. در سایر روش های پختن و عمل آوری بتن به واسطه آب بندی سطح با پلاستیک یا اسپری های مخصوص ، از تبخیر آب جلوگیری می شود.

برای مراقبت از بتن از تکنیک های خاصی جهت عمل آورن آن در هوای بسیار سرد یا گرم استفاده می شود. هرچه بتن مرطوبتر نگه داشته شود ، محکم تر و بادوام تر می شود. میزان سخت شدن بتن بستگی به ترکیب و ظرافت سیمان ، نسبت مخلوط و شرایط رطوبت و دما دارد.

بتن نیز با افزایش سن همچنان قوی تر می شود. بیشتر هیدراتاسیون و افزایش استحکام در اولین ماه چرخه عمر بتن اتفاق می افتد ، اما هیدراتاسیون با سرعت کمتری برای سالهای طولانی ادامه می یابد.