شناسایی آسیب‌های سطوح بتنی-قسمت دوم (1400/06/25)

شناسایی آسیب‌های سطوح بتنی-قسمت دوم

تجزیه و پوسته پوسته شدن بتن

تخریب اتصال اجزای بتن به تکه های کوچکتر و سنگدانه های مجزا تحت عنوان عدم یکپارچگی شناخته می‌شود. پوسته پوسته شدن نوعی عدم یکپارچگی خفیف در سطوح است که طی آن سطح ملات ورقه ای می‌شود. وجود سطوحی  با خرابی زیاد، نواحی با عمق خرابی 3 تا 4 اینچ و همچنین مقاطعی که میلگرد در آن کاملا نمایان است، نشان دهنده خرابی جدی در بتن است. در صورت عدم ترمیم  این نوع خرابی ها در بتن، سازه بتنی ناپایدار می شود. یک مهندس حرفه ای  باید برنامه و مشخصات لازم برای ترمیم خرابی های جدی بتن ارائه کند.

تجربه و از بین رفتن اتصال یکپارچه ی اجزای بتنی ناشی از عوامل بسیاری است. منجمله ی این عوامل سیکل های ذوب و یخبندان، حملات شیمیایی و مصالح اجرایی ضعیف است. تمام بتن های در معرض چرخه های  ذوب و یخبندان قرار دارند اما مقاومت بتن در برابر هوازدگی عموما با طرح اختلاط بتن و سن آن معین میشود. مخلوط بتن با مقدار مناسبی از هوا ، آب و سیمان و با اندازه مناسبی از سنگدانه ها، دوام بیشتری خواهد داشت.

علاوه بر این ، زهکشی مناسب برای جلوگیری از آسیب های ناشی از  یخزدگی ضروری است. هنگامی که بتن بشدت از مایعات اشباع شود (زمانی که 90 درصد منافذ داخل بتن پر از آب شود) و در معرض دمای انجماد قرار گیرد ، آب موجود در منافذ بتن منجمد و سپس منبسط شده و این فرایند به بتن آسیب می رساند.

تکرارچرخه  ذوب و یخزدگی منجر به پوسته پوسته شدن سطح بتن شده  و در نهایت منجر به تجزیه بتن میشود. سازه های هیدرولیکی به دلیل احتمال اشباع زیاد، مستعد آسیب های ناشی از ذوب و یخبندان هستند. همچنین سازه های قدیمی نیز بیشتر مستعد آسیب ناشی از ذوب و یخبندان هستند زیرا هوای عمدی در بتن ایجاد نشده است. علاوه بر این ، مواد اسیدی موجود در خاک و آب اطراف بتن می توانند در اثر واکنش بین اسید و سیمان هیدراته باعث تجزیه سطح بتن شوند

تجزیه و پوسته پوسته شدن بتن.